Ψαλμοί

1. [Ἄλεφ.] Μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ· οἱ περιπατοῦντες ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Κυρίου·
2. Μακάριοι οἱ φυλάττοντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ, οἱ ἐκζητοῦντες αὐτὸν ἐξ ὅλης καρδίας·
3. αὐτοὶ βεβαίως δὲν πράττουσιν ἀνομίαν· ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ περιπατοῦσι.
4. Σὺ προσέταξας νὰ φυλάττωνται ἀκριβῶς αἱ ἐντολαὶ σου.
5. Εἴθε νὰ κατευθύνωνται αἱ ὁδοὶ μου, διὰ νὰ φυλάττω τὰ διατάγματά σου!
6. Τότε δὲν θέλω αἰσχυνθῆ, ὅταν ἐπιβλέπω εἰς πάντα τὰ προστάγματά σου.
7. Θέλω σὲ δοξολογεῖ ἐν εὐθύτητι καρδίας, ὅταν μάθω τὰς κρίσεις τῆς δικαιοσύνης σου.
8. Τὰ διατάγματά σου θέλω φυλάττει· μή μὲ ἐγκαταλίπῃς ὁλοκλήρως.
9. [Βέθ.] Τίνι τρόπῳ θέλει καθαρίζει ὁ νέος τὴν ὁδὸν αὑτοῦ; φυλάττων τοὺς λόγους σου.
10. Ἐξ ὅλης τῆς καρδίας μου σὲ ἐξεζήτησα· μὲ μή ἀφήσῃς νὰ ἀποπλανηθῶ ἀπὸ τῶν προσταγμάτων σου.
11. Ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἐφύλαξα τὰ λόγιά σου, διὰ νὰ μή ἁμαρτάνω εἰς σέ.
12. Εὐλογητὸς εἶσαι, Κύριε· δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
13. Διὰ τῶν χειλέων μου διηγήθην πάσας τὰς κρίσεις τοῦ στόματός σου.
14. Ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου εὐφράνθην, ὡς διὰ πάντα τὰ πλούτη.
15. Εἰς τὰς ἐντολὰς σου θέλω μελετᾷ, καὶ εἰς τὰς ὁδοὺς σου θέλω ἐνατενίζει.
16. Εἰς τὰ διατάγματά σου θέλω ἐντρυφᾷ· δὲν θέλω λησμονήσει τοὺς λόγους σου.
17. [Γίμελ.] Ἀντάμειψον τὸν δοῦλόν σου· οὕτω θέλω ζήσει, καὶ θέλω φυλάξει τὸν λόγον σου.
18. Ἄνοιξον τοὺς ὀφθαλμοὺς μου, καὶ θέλω βλέπει τὰ θαυμάσια τὰ ἐκ τοῦ νόμου σου.
19. Πάροικος εἶμαι ἐγὼ ἐν τῇ γῇ· μή κρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ τὰ προστάγματά σου.
20. Ἡ ψυχή μου λιποθυμεῖ ἐκ τοῦ πόθου τὸν ὁποῖον ἔχω εἰς τὰς κρίσεις σου πάντοτε.
21. Σὺ ἐπετίμησας τοὺς ἐπικαταράτους ὑπερηφάνους, τοὺς ἐκκλίνοντας ἀπὸ τῶν προσταγμάτων σου.
22. Σήκωσον ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ὄνειδος καὶ τὴν καταφρόνησιν· διότι ἐφύλαξα τὰ μαρτύριά σου.
23. Ἄρχοντες τῳόντι ἐκάθισαν καὶ ἐλάλουν ἐναντίον μου· ἀλλ᾿ ὁ δοῦλός σου ἐμελέτα εἰς τὰ διατάγματά σου.
24. Τὰ μαρτυριά σου βεβαίως εἶναι ἡ τρυφή μου καὶ οἱ σύμβουλοί μου.
25. [Δάλεθ.] Ἡ ψυχή μου ἐκολλήθη εἰς τὸ χῶμα· ζωοποίησόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
26. Ἐφανέρωσα τὰς ὁδοὺς μου, καὶ μοῦ εἰσήκουσας· δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
27. Κάμε με νὰ ἐννοῶ τὴν ὁδὸν τῶν ἐντολῶν σου, καὶ θέλω μελετᾷ εἰς τὰ θαυμάσιά σου.
28. Ἡ ψυχή μου τήκεται ὑπὸ θλίψεως· στερέωσόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
29. Ἀπομάκρυνον ἀπ᾿ ἐμοῦ τὴν ὁδὸν τοῦ ψεύδους, καὶ χάρισόν μοι τὸν νόμον σου.
30. τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας ἐξέλεξα· πρὸ ὀφθαλμῶν μου ἔθεσα τὰς κρίσεις σου.
31. Προσεκολλήθην εἰς τὰ μαρτύριά σου· Κύριε, μή μὲ καταισχύνῃς.
32. τὴν ὁδὸν τῶν προσταγμάτων σου θέλω τρέχει, ὅταν πλατύνῃς τὴν καρδίαν μου.
33. [Ἑ.] Δίδαξόν με, Κύριε, τὴν ὁδὸν τῶν διαταγμάτων σου, καὶ θέλω φυλάττει αὐτήν μέχρι τέλους.
34. Συνέτισόν με, καὶ θέλω φυλάττει τὸν νόμον σου· ναί, θέλω φυλάττει αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ.
35. Ὁδήγησόν με εἰς τὴν ὁδὸν τῶν προσταγμάτων σου· διότι εὐφραίνομαι εἰς αὐτήν.
36. Κλῖνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου καὶ μή εἰς πλεονεξίαν.
37. Ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμοὺς μου ἀπὸ τοῦ νὰ βλέπωσι ματαιότητα· ζωοποίησόν με ἐν τῇ ὁδῷ σου.
38. Ἐκτέλεσον τὸν λόγον σου πρὸς τὸν δοῦλον σου, ὅστις εἶναι δεδομένος εἰς τὸν φόβον σου.
39. Ἀφαίρεσον τὸ ὄνειδός μου, τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι· διότι αἱ κρίσεις σου εἶναι ἀγαθαί.
40. Ἰδού, ἐπεθύμησα τὰς ἐντολὰς σου· ζωοποίησόν με διὰ τῆς δικαιοσύνης σου.
41. [Βάου.] Καὶ ἄς ἔλθῃ ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ ἔλεός σου, Κύριε, καὶ ἡ σωτηρία σου κατὰ τὸν λόγον σου.
42. Τότε θέλω ἀποκριθῆ πρὸς τὸν ὀνειδίζοντά με· διότι ἐλπίζω ἐπὶ τὸν λόγον σου.
43. Καὶ μή ἀφαιρέσῃς ὁλοτελῶς ἀπὸ τοῦ στόματός μου τὸν λόγον τῆς ἀληθείας· διότι ἤλπισα ἐπὶ τὰς κρίσεις σου.
44. Καὶ θέλω φυλάττει τὸν νόμον σου διαπαντός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
45. Καὶ θέλω περιπατεῖ ἐν εὐρυχωρίᾳ· διότι ἐξεζήτησα τὰς ἐντολὰς σου.
46. Καὶ θέλω ὁμιλεῖ περὶ τῶν μαρτυρίων σου ἔμπροσθεν βασιλέων, καὶ δὲν θέλω αἰσχυνθῆ.
47. Καὶ θέλω ἐντρυφᾷ εἰς τὰ προστάγματά σου, τὰ ὁποῖα ἠγάπησα.
48. Καὶ θέλω ὑψόνει τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰ προστάγματά σου, τὰ ὁποῖα ἤγάπησα· καὶ θέλω μελετᾶ εἰς τὰ διατάγματά σου.
49. [Ζάϊν.] Ἐνθυμήθητι τὸν λόγον τὸν πρὸς τὸν δοῦλον σου, εἰς τὸν ὁποῖον μὲ ἐπήλπισας.
50. Αὕτη εἶναι ἡ παρηγορία μου ἐν τῇ θλίψει μου, ὅτι ὁ λόγος σου μὲ ἐζωοποίησεν.
51. Οἱ ὑπερήφανοι μὲ ἐχλεύαζον σφόδρα· ἀλλ᾿ ἐγὼ ἀπὸ τοῦ νόμου σου δὲν ἐξέκλινα.
52. Ἐνεθυμήθην τὰς ἀπ᾿ αἰῶνος κρίσεις σου, Κύριε, καὶ παρηγορήθην.
53. Φρίκη μὲ κατέλαβεν ἐξ αἰτίας τῶν ἀσεβῶν, τῶν ἐγκαταλειπόντων τὸν νόμον σου.
54. Τὰ διατάγματά σου ὑπῆρξαν εἰς ἐμὲ ψαλμῳδίαι ἐν τῷ οἴκῳ τῆς παροικίας μου.
55. Ἐνεθυμήθην ἐν νυκτὶ τὸ ὄνομά σου, Κύριε· καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου.
56. Τοῦτο ἔγεινεν εἰς ἐμέ, διότι ἐφύλαξα τὰς ἐντολὰς σου.
57. [Χέθ.] Σύ, Κύριε, μερὶς μου εἶσαι· εἶπα νὰ φυλάξω τοὺς λόγους σου.
58. Παρεκάλεσα τὸ πρόσωπόν σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ· ἐλέησόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
59. Διελογίσθην τὰς ὁδοὺς μου καὶ ἔστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου.
60. Ἔσπευσα καὶ δὲν ἐβράδυνα νὰ φυλάξω τὰ προστάγματά σου.
61. Στίφη ἀσεβῶν μὲ περιεκύκλωσαν· ἀλλ᾿ ἐγὼ δὲν ἐλησμόνησα τὸν νόμον σου.
62. Τὸ μεσονύκτιον ἐγείρομαι διὰ νὰ σὲ δοξολογῶ διὰ τὰς κρίσεις τῆς δικαιοσύνης σου.
63. Ἐγὼ εἶμαι μέτοχος πάντων τῶν φοβουμένων σε καὶ φυλαττόντων τὰς ἐντολὰς σου.
64. Ἡ γῆ, Κύριε, εἶναι πλήρης τοῦ ἐλέους σου· δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
65. [Tέθ.] Σύ, Κύριε, εὐηργέτησας τὸν δοῦλον σου κατὰ τὸν λόγον σου.
66. Δίδαξόν με φρόνησιν καὶ γνῶσιν· διότι ἐπίστευσα εἰς τὰ προστάγματά σου.
67. Πρὶν ταλαιπωρηθῶ, ἐγὼ ἐπλανώμην· ἀλλὰ τώρα ἐφύλαξα τὸν λόγον σου.
68. Σὺ εἶσαι ἀγαθὸς καὶ ἀγαθοποιός· δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
69. Οἱ ὑπερήφανοι ἔπλεξαν κατ᾿ ἐμοῦ ψεῦδος· ἀλλ᾿ ἐγὼ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ θέλω φυλάττει τὰς ἐντολὰς σου.
70. Ἡ καρδία αὐτῶν ἔπηξεν ὡς πάχος· ἀλλ᾿ ἐγὼ ἐντρυφῶ εἰς τὸν νόμον σου.
71. Καλὸν ἔγεινεν εἰς ἐμὲ ὅτι ἐταλαιπωρήθην, διὰ νὰ μάθω τὰ διατάγματά σου.
72. Ὁ νόμος τοῦ στόματός σου εἶναι καλήτερος εἰς ἐμέ, ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου.
73. [Ἰώδ.] Αἱ χεῖρές σου μὲ ἔκαμαν καὶ μὲ ἔπλασαν· συνέτισόν με, καὶ θέλω μάθει τὰ προστάγματά σου.
74. Οἱ φοβούμενοί σε θέλουσι μὲ ἰδεῖ καὶ εὐφρανθῆ, διότι ἤλπισα ἐπὶ τὸν λόγον σου.
75. Γνωρίζω, Κύριε, ὅτι αἱ κρίσεις σου εἶναι δικαιοσύνη, καὶ ὅτι πιστῶς μὲ ἐταλαιπώρησας.
76. Ἄς μὲ παρηγορήσῃ, δέομαι, τὸ ἔλεός σου, κατὰ τὸν λόγον σου τὸν πρὸς τὸν δοῦλον σου.
77. Ἄς ἔλθωσιν ἐπ᾿ ἐμὲ οἱ οἰκτιρμοὶ σου, διὰ νὰ ζῶ· διότι ὁ νόμος σου εἶναι ἡ τρυφή μου.
78. Ἄς αἰσχυνθῶσιν οἱ ὑπερήφανοι, διότι ζητοῦσιν ἀδίκως νὰ μὲ ἀνατρέψωσιν· ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω μελετᾷ εἰς τὰς ἐντολὰς σου.
79. Ἄς ἐπιστρέψωσιν εἰς ἐμὲ οἱ φοβούμενοί σε, καὶ οἱ γνωρίζοντες τὰ μαρτύριά σου·
80. Ἄς ἦναι ἡ καρδία μου ἄμωμος εἰς τὰ διατάγματά σου, διὰ νὰ μή αἰσχυνθῶ.
81. [Κάφ.] Λιποθυμεῖ ἡ ψυχή μου διὰ τὴν σωτηρίαν σου· ἐπὶ τὸν λόγον σου ἐλπίζω.
82. Οἱ ὀφθαλμοὶ μου ἀπέκαμον διὰ τὸν λόγον σου, λέγοντες, Πότε θέλεις μὲ παρηγορήσει;
83. Διότι ἔγεινα ὡς ἀσκὸς ἐν τῷ καπνῷ· ἀλλὰ τὰ διατάγματά σου δὲν ἐλησμόνησα.
84. Πόσαι εἶναι αἱ ἡμέραι τοῦ δούλου σου; πότε θέλεις κάμει κρίσιν ἐναντίον τῶν καταδιωκόντων με;
85. Οἱ ὑπερήφανοι, οἱ ἐναντίοι τοῦ νόμου σου, ἔσκαψαν εἰς ἐμὲ λάκκους.
86. Πάντα τὰ προστάγματά σου εἶναι ἀλήθεια· ἀδίκως μὲ κατατρέχουσι· βοήθησόν μοι.
87. Παρ᾿ ὀλίγον μὲ κατέστρεψαν εἰς τὴν γῆν· ἀλλ᾿ ἐγὼ δὲν ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολὰς σου.
88. Ζωοποίησόν με κατὰ τὸ ἔλεός σου· καὶ θέλω φυλάξει τὰ μαρτύρια τοῦ στόματός σου.
89. [Λάμεδ.] Εἰς τὸν αἰῶνα, Κύριε, διαμένει ὁ λόγος σου ἐν τῷ οὐρανῷ·
90. ἡ ἀλήθειά σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν· ἐθεμελίωσας τὴν γῆν, καὶ διαμένει.
91. Κατὰ τὰς διατάξεις σου διαμένουσιν ἕως τῆς σήμερον, διότι τὰ σύμπαντα εἶναι δοῦλοι σου.
92. Ἐὰν ὁ νόμος σου δὲν ἦτο ἡ τρυφή μου, τότε ἤθελον χαθῆ ἐν τῇ θλίψει μου.
93. Εἰς τὸν αἰῶνα δὲν θέλω λησμονήσει τὰς ἐντολὰς σου, διότι ἐν αὐταῖς μὲ ἐζωοποίησας.
94. Σὸς εἶμαι ἐγὼ· σῶσόν με· διότι τὰς ἐντολὰς σου ἐξεζήτησα.
95. Οἱ ἀσεβεῖς μὲ περιέμενον διὰ νὰ μὲ ἀφανίσωσιν· ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω προσέχει εἰς τὰ μαρτύριά σου.
96. Εἰς πᾶσαν τελειότητα εἶδον ὅριον· ἀλλ᾿ ὁ νόμος σου εἶναι πλατὺς σφόδρα.
97. [Μέμ.] Πόσον ἀγαπῶ τὸν νόμον σου· ὅλην τὴν ἡμέραν εἶναι μελέτη μου.
98. Διὰ τῶν προσταγμάτων σου μὲ ἔκαμες σοφώτερον τῶν ἐχθρῶν μου· διότι εἶναι πάντοτε μετ᾿ ἐμοῦ.
99. Εἶμαι συνετώτερος πάντων τῶν διδασκόντων με· διότι τὰ μαρτύριά σου εἶναι μελέτη μου.
100. Εἶμαι συνετώτερος τῶν γερόντων· διότι ἐφύλαξα τὰς ἐντολὰς σου.
101. Ἀπὸ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου, διὰ νὰ φυλάξω τὸν λόγον σου.
102. Ἀπὸ τῶν κρίσεών σου δὲν ἐξέκλινα· διότι σὺ μὲ ἐδίδαξας.
103. Πόσον γλυκεῖς εἶναι οἱ λόγοι σου εἰς τὸν οὐρανίσκον μου· εἶναι ὑπὲρ μέλι εἰς τὸ στόμα μου.
104. Ἐκ τῶν ἐντολῶν σου ἔγεινα συνετός· διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ψεύδους.
105. [Νούν.] Λύχνος εἰς τοὺς πόδας μου εἶναι ὁ λόγος σου καὶ φῶς εἰς τὰς τρίβους μου.
106. Ὥμοσα καὶ θέλω ἐμμένει νὰ φυλάττω τὰς κρίσεις τῆς δικαιοσύνης σου.
107. Ἐταλαιπωρήθην σφόδρα· Κύριε, ζωοποίησόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
108. Πρόσδεξαι, δέομαι, τὰς προαιρετικὰς προσφορὰς τοῦ στόματός μου, Κύριε· καὶ δίδαξόν με τὰς κρίσεις σου.
109. Ἡ ψυχή μου εἶναι πάντοτε ἐν κινδύνῳ· τὸν νόμον σου ὅμως δὲν ἐλησμόνησα.
110. Οἱ ἀσεβεῖς ἔστησαν εἰς ἐμὲ παγίδα· ἀλλ᾿ ἐγὼ ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου δὲν ἐξέκλινα.
111. Τὰ μαρτύριά σου ἐκληρονόμησα εἰς τὸν αἰῶνα· διότι ταῦτα εἶναι ἡ ἀγαλλίασις τῆς καρδίας μου.
112. Ἔκλινα τὴν καρδίαν μου εἰς τὸ νὰ κάμνω τὰ διατάγματά σου πάντοτε μέχρι τέλους.
113. [Σάμεχ.] Ἐμίσησα τοὺς διεστραμμένους στοχασμούς· τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα.
114. Σὺ εἶσαι ἡ σκέπη μου καὶ ἡ ἀσπὶς μου· ἐπὶ τὸν λόγον σου ἐλπίζω.
115. Ἀπομακρύνθητε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ πονηρευόμενοι· διότι θέλω φυλάττει τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ μου.
116. Ὑποστήριζέ με κατὰ τὸν λόγον σου καὶ θέλω ζῇ· καὶ μή μὲ καταισχύνῃς εἰς τὴν ἐλπίδα μου.
117. Ὑποστήριζέ με καὶ θέλω σωθῆ· καὶ θέλω προσέχει διαπαντὸς εἰς τὰ διατάγματά σου.
118. Σὺ κατεπάτησας πάντας τους ἐκκλίνοντας ἀπὸ τῶν διαταγμάτων σου· διότι ματαία εἶναι ἡ δολιότης αὐτῶν.
119. Ἀποσκυβαλίζεις πάντας τοὺς πονηροὺς τῆς γῆς· διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ μαρτύριά σου.
120. Ἔφριξεν ἡ σὰρξ μου ἀπὸ τοῦ φόβου σου, καὶ ἀπὸ τῶν κρίσεών σου ἐφοβήθην.
121. [Νγάϊν.] Ἔκαμα κρίσιν καὶ δικαιοσύνην· μή μὲ παραδώσῃς εἰς τοὺς ἀδικοῦντάς με.
122. Γενοῦ ἐγγυητής τοῦ δούλου σου εἰς καλόν· ἄς μή μὲ καταθλίψωσιν οἱ ὑπερήφανοι.
123. Οἱ ὀφθαλμοὶ μου ἀπέκαμον διὰ τὴν σωτηρίαν σου καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς δικαιοσύνης σου.
124. Κάμε μετὰ τοῦ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου καὶ δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
125. Δοῦλός σου εἶμαι ἐγὼ· συνέτισόν με, καὶ θέλω γνωρίσει τὰ μαρτύριά σου.
126. Καιρὸς εἶναι διὰ νὰ ἐνεργήσῃ ὁ Κύριος· ἠκύρωσαν τὸν νόμον σου.
127. Διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ προστάγματά σου ὑπὲρ χρυσίον, καὶ ὑπὲρ χρυσίον καθαρόν.
128. Διὰ τοῦτο ἐγνώρισα ὀρθὰς πάσας τὰς ἐντολὰς σου περὶ παντὸς πράγματος· καὶ ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ψεύδους.
129. [Πέ.] Θαυμαστὰ εἶναι τὰ μαρτύριά σου· διὰ τοῦτο ἐφύλαξεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου.
130. Ἡ φανέρωσις τῶν λόγων σου φωτίζει· συνετίζει τοὺς ἁπλοῦς.
131. Ἤνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ἀνεστέναξα· διότι ἐπεθύμησα τὰ προστάγματά σου.
132. Ἐπίβλεψον ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με, καθὼς συνειθίζεις πρὸς τοὺς ἀγαπῶντας τὸ ὄνομά σου.
133. Στερέωσον τὰ βήματά μου εἰς τὸν λόγον σου· καὶ ἄς μή μὲ κατακυριεύσῃ μηδεμία ἀνομία.
134. Λύτρωσόν με ἀπὸ καταδυναστείας ἀνθρώπων, καὶ θέλω φυλάττει τὰς ἐντολὰς σου.
135. Ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου, καὶ δίδαξόν με τὰ διατάγματά σου.
136. Ῥύακας ὑδάτων κατεβίβασαν οἱ ὀφθαλμοὶ μου, ἐπειδή δὲν φυλάττουσι τὸν νόμον σου.
137. [Τσάδε.] Δίκαιος εἶσαι, Κύριε, καὶ εὐθεῖαι αἱ κρίσεις σου.
138. Τὰ μαρτύριά σου, τὰ ὁποῖα διέταξας, εἶναι δικαιοσύνη καὶ ὑπερτάτη ἀλήθεια.
139. Ὁ ζῆλος μου μὲ κατέφαγε, διότι ἐλησμόνησαν τοὺς λόγους σου οἱ ἐχθροὶ μου.
140. Ὁ λόγος σου εἶναι κεκαθαρισμένος σφόδρα· διὰ τοῦτο ὁ δοῦλός σου ἀγαπᾷ αὐτόν.
141. Μικρὸς εἶμαι καὶ ἐξουδενωμένος· δὲν ἐλησμόνησα ὅμως τὰς ἐντολὰς σου.
142. Ἡ δικαιοσύνη σου εἶναι δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια.
143. Θλίψεις καὶ στενοχωρίαι μὲ εὕρηκαν· τὰ προστάγματά σου ὅμως εἶναι ἡ χαρὰ μου.
144. Τὰ μαρτύριά σου εἶναι δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα· Συνέτισόν με καὶ θέλω ζήσει.
145. [Κόφ.] Ἔκραξα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ· ἄκουσόν μου, Κύριε, καὶ θέλω φυλάξει τὰ διατάγματά σου.
146. Ἔκραξα πρὸς σέ· σῶσον με, καὶ θέλω φυλάξει τὰ μαρτύριά σου.
147. Προέλαβον τὴν αὐγήν καὶ ἔκραξα· ἤλπισα ἐπὶ τὸν λόγον σου.
148. Οἱ ὀφθαλμοὶ μου προλαμβάνουσι τὰς νυκτοφυλακάς, διὰ νὰ μελετῶ εἰς τὸν λόγον σου.
149. Ἄκουσον τῆς φωνῆς μου κατὰ τὸ ἔλεός σου· ζωοποίησόν με, Κύριε, κατὰ τὴν κρίσιν σου.
150. Ἐπλησίασαν οἱ ἀκολουθοῦντες τὴν πονηρίαν· ἐξέκλιναν ἀπὸ τοῦ νόμου σου.
151. Σύ, Κύριε, εἶσαι πλησίον, καὶ πάντα τὰ προστάγματά σου εἶναι ἀλήθεια.
152. Πρὸ πολλοῦ ἐγνώρισα ἐκ τῶν μαρτυρίων σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὐτά.
153. [Ῥές.] Ἰδὲ τὴν θλῖψιν μου καὶ ἐλευθέρωσόν με· διότι δὲν ἐλησμόνησα τὸν νόμον σου.
154. Δίκασον τὴν δίκην μου καὶ λύτρωσόν με· ζωοποίησόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
155. Μακρὰν ἀπὸ ἀσεβῶν ἡ σωτηρία· διότι δὲν ἐκζητοῦσι τὰ διατάγματά σου.
156. Μεγάλοι οἱ οἰκτιρμοὶ σου, Κύριε· ζωοποίησόν με κατὰ τὰς κρίσεις σου.
157. Πολλοὶ εἶναι οἱ καταδιώκοντές με καὶ οἱ θλίβοντές με· ἀλλ᾿ ἀπὸ τῶν μαρτυρίων σου δὲν ἐξέκλινα.
158. Εἶδον τοὺς παραβάτας καὶ ἐταράχθην· διότι δὲν ἐφύλαξαν τὸν λόγον σου.
159. Ἰδὲ πόσον ἀγαπῶ τὰς ἐντολὰς σου· Κύριε, ζωοποίησόν με κατὰ τὸ ἔλεός σου.
160. Τὸ κεφάλαιον τοῦ λόγου σου εἶναι ἡ ἀλήθεια· καὶ εἰς τὸν αἰῶνα μένουσι πᾶσαι αἱ κρίσεις τῆς δικαιοσύνης σου.
161. [Σχίν.] Ἄρχοντες μὲ κατεδίωξαν ἀναιτίως· ἀλλ᾿ ἡ καρδία μου τρέμει ἀπὸ τοῦ λόγου σου.
162. Ἀγάλλομαι εἰς τὸν λόγον σου, ὡς ὁ εὑρίσκων λάφυρα πολλά.
163. Μισῶ καὶ βδελύττομαι τὸ ψεῦδος· τὸν νόμον σου ἀγαπῶ.
164. Ἑπτάκις τῆς ἡμέρας σὲ αἰνῶ, διὰ τὰς κρίσεις τῆς δικαιοσύνης σου.
165. Εἰρήνην πολλήν ἔχουσιν οἱ ἀγαπῶντες τὸν νόμον σου· καὶ εἰς αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει πρόσκομμα.
166. Ἤλπισα ἐπὶ τὴν σωτηρίαν σου, Κύριε· καὶ ἔπραξα τὰ προστάγματά σου.
167. Ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου· καὶ ἠγάπησα αὐτὰ σφόδρα.
168. Ἐφύλαξα τὰς ἐντολὰς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου· διότι πᾶσαι αἱ ὁδοὶ μου εἶναι ἐνώπιόν σου.
169. [Ταῦ.] Ἄς πλησιάσῃ ἡ κραυγή μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· συνέτισόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
170. Ἄς ἔλθῃ ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου· λύτρωσόν με κατὰ τὸν λόγον σου.
171. Τὰ χείλη μου θέλουσι προφέρει ὕμνον, ὅταν μὲ διδάξῃς τὰ διατάγματά σου.
172. Ἡ γλῶσσά μου θέλει λαλεῖ τὸν λόγον σου· διότι πάντα τὰ προστάγματά σου εἶναι δικαιοσύνη.
173. Ἄς ἦναι ἡ χεὶρ σου εἰς βοήθειάν μου· διότι ἐξέλεξα τὰς ἐντολὰς σου.
174. Ἐπεθύμησα τὴν σωτηρίαν σου, Κύριε· καὶ ὁ νόμος σου εἶναι τρυφή μου.
175. Ἄς ζήσῃ ἡ ψυχή μου καὶ θέλει σὲ αἰνεῖ· καὶ αἱ κρίσεις σου ἄς μὲ βοηθῶσι.
176. Περιεπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλός· ζήτησον τὸν δοῦλον σου· διότι δὲν ἐλησμόνησα τὰ προστάγματά σου.