1. [Μασχὶλ τοῦ Δαβίδ· προσευχή ὅτε ἦτο ἐν τῷ σπηλαίῳ.] Μὲ τὴν φωνήν μου ἔκραξα πρὸς τὸν Κύριον· μὲ τὴν φωνήν μου πρὸς τὸν Κύριον ἐδεήθην.
2. Θέλω ἐκχέει ἐνώπιον αὐτοῦ τὴν δέησίν μου· τὴν θλῖψιν μου ἐνώπιον αὐτοῦ θέλω ἀπαγγείλει.
3. Ὅτε τὸ πνεῦμά μου ἦτο κατατεθλιμμένον ἐν ἐμοί, τότε σὺ ἐγνώρισας τὴν ὁδὸν μου. Παγίδα ἔκρυψαν δι᾿ ἐμὲ ἐν τῇ ὁδῷ τὴν ὁποίαν περιεπάτουν.
4. Ἔβλεπον εἰς τὰ δεξιὰ καὶ παρετήρουν, καὶ δὲν ὑπῆρχεν ὁ γνωρίζων με· καταφύγιον ἐχάθη ἀπ᾿ ἐμοῦ, δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἐκζητῶν τὴν ψυχήν μου.
5. Πρὸς σέ, Κύριε, ἔκραξα, καὶ εἶπα, σὺ εἶσαι ἡ καταφυγή μου, ἡ μερὶς μου ἐν γῇ ζώντων.
6. Πρόσεξον εἰς τὴν φωνήν μου, διότι ταλαιπωροῦμαι σφόδρα· ἐλευθέρωσόν με ἐκ τῶν καταδιωκόντων με, διότι εἶναι δυνατώτεροί μου.
7. Ἐξάγαγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν μου, διὰ νὰ δοξολογῶ τὸ ὄνομά σου. Οἱ δίκαιοι θέλουσι μὲ περικυκλώσει, ὅταν μὲ ἀνταμείψῃς.